Fokkerij de ijse

 

 

Home

Geschiedenis

Verzorging

Ras beschrijving

Rammen

Fotos album

Nieuws

Te koop

Contact

 

 

Geschiedenis

 

 
 
   

Het ouessantschaap heeft zijn naam te danken aan het eilandje gelegen voor de westkust van Bretagne in Frankrijk, het zogenaamde l'ile d'Ouessant. Het ouessantschaap zou het kleinste schapenras ter wereld zijn en het kent invloeden van verschillende rassen. In het begin rond 1897 bestonden er 3 Bretoense rassen of varianten: het Bretoense Landschaap, Race des Deux en het Ouessantschaap. Voor deze laatste zouden Scandinavische kortstaartschapen van zeer groot belang bij het ontstaan hiervan geweest zijn. Later rond 1936 zouden er nog invloeden van  Hebridean, Sint Kilda schaap, Manx Loghtan, of North Ronaldsey geweest zijn.  

 

De zeer slechte weersomstandigheden, het weinig of sober voedsel dat er te vinden was, het typisch Insular Dwarfism verschijnsel dat voorkomt bij dierenpopulaties die generaties lang op een eiland of sterk afgesloten gebied leven en dit onder karige weersomstandigheden en als laatste de menselijke selectie,  hebben voor het kleine schaap gezorgd dat wij vandaag de dag kennen.

De dieren werden in het begin voornamelijk gehouden voor de zwarte wol en in mindere mate voor het vlees. Rond het jaar 1910 zou het witte Bretoense landschaap ingekruist zijn om de meer gevraagde witte wol en om een groter schaap te verkrijgen. In 1936 zou het Griekse schip Mykonos  geladen met schapen voor het eiland schipbreuk geleden hebben en een groot aantal van deze dieren zou zich op het eiland vermengd hebben. Rond de periode van 15 maart werden de schapen verzameld en gemerkt. Daarna werden de dieren op kleine perceeltjes gehouden tot de nieuwe oogst binnen was. Rond 29 september werden de dieren opnieuw op het eiland vrij gelaten. De mensen hielden steeds een paar lammeren bij (waarschijnlijk de grootste en dikste) voor eigen consumptie tijdens de winter.

   
 

In 1976 heeft de Heer Paul Abbé (foto links onder) met een paar vrienden geprobeerd het ouessantschaap te redden en heeft de GEMO  (groupement des éleveurs de mouton d'ouessant ) opgericht. Het grootste aantal dieren werd voornamelijk bij kasteelheren gevonden, waar ze op een efficiënte manier de gronden konden onderhouden. De meeste dieren werden  bij het gezin De Goulaine in Saint Etienne terug gevonden en in het dierenpark van Parijs werden er nog amper 486 dieren geteld.
Dan is de voorzitter van de GEMO Patrick Carré geweest tot 2013 en nu is het de dochter van Mr Abbé met name Monique Abbé.

Hier rechts Mr Paul Abbé , dankzij hem en zijn vrienden kunnen wij vandaag nog genieten van het ouessantschaap